محمدا لأنا ابرّ منك و اشفق عليك من والد رحيم لو حضرك افتح عينيك فانظر قال و تمثل له رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و امير المؤمنين و فاطمة و الحسن و الحسين و الأئمة من ذريتهم عليهم السلام فيقال له هذا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و امير المؤمنين و فاطمة و الحسن و الحسين و الأئمة عليهم السلام رفقاءك قال فيفتح عينه فينظر فينادى روحه مناد من قبل رب العزة فيقول يا ايتها النفس المطمئنة الى محمد و اهل بيته ارجعى الى ربك راضية بالولاية مرضية بالثواب فادخلى فى عبادى يعنى محمد و اهل بيته و ادخلى جنتى فما شىء احب اليه من استلال روحه و اللحوق بالمنادى » يعنى سدير صيرفى گفت كه گفتم مر حضرت صادق عليه السّلام را كه فداء تو كردم اى پسر رسول خدا آيا مجبور مىشود مؤمن بر قبض روح خود و بدون رضا و خواهش او قبض روح او ميكنند ؟ حضرت فرمودند نه به خدا قسم بدرستى كه شأن اينست كه چون آمد نزد آن مؤمن ملك الموت براى قبض روح او جزع و بيتابى كند نزد آن پس ميگويد او را ملك الموت كه اى دوست خداى تعالى بيتابى مكن قسم به آن خدايى كه محمد را به حق بخلق فرستاده هر آينه من مهربان‌ترم به تو و مشفق‌ترم بر تو از پدر مهربانى كه نزد تو حاضر باشد بگشاد و چشم خود را و نگاه كن امام گفت متمثل شود براى آن مؤمن رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و امير المؤمنين و فاطمه و حسنين و باقى ائمهء هدى عليهم السلم كه از اولاد ايشانند يعنى اين حضرات به صورت مثاليه نزد آن مؤمن حاضر شوند پس گفته مىشود آن مؤمن كه اينك رسول اللَّه و فاطمهء زهرا و ائمهء هدى صلوات اللَّه عليهم رفيقان تواند و آمده‌اند كه تو را همراه بدرجات عاليهء بهشت برند امام گفت پس ميگشايد آن مؤمن هر دو چشم خود را و نگاه كند پس آواز كند روح آن مؤمن را آواز كننده‌اى از جانب پروردگارى كه عزيز و غالب بر همه است پس گويد اى روح اطمينان يافته بسوى ايمان بمحمد و اهل بيت او برگرد از بدن خود بسوى امر پروردگار خود بر حالى كه راضى باشى بولايت ائمهء هدى و راضى كرده شده باشى به ثواب پس داخل شو در ميان بندگان مقرب من يعنى داخل شو در ميان